Tulala sa kanyang paboritong sulok ng silid-aralan. Tila walang nakakapansin sa kanyang presensya. Madadama lamang na naroon siya sa bawat pagbuntong hininga. Panibagong araw nga ang dumating pero parang wala namang bagong damdamin para sa kanya.
"Aya, tapos na ba yung project natin." May pag-aalala sa tinig ni Mia. "Mamaya na kasi iyon, hindi ba?"
Tumunghay ng kaunti mula sa pagkakauko sa kanyang upuan si Aya. "Natapos ko na." Walang emosyong ang boses noong siya ay nagwika pero may ngiti sa kanyang labi.
Tumunghay ng kaunti mula sa pagkakauko sa kanyang upuan si Aya. "Natapos ko na." Walang emosyong ang boses noong siya ay nagwika pero may ngiti sa kanyang labi.
Masayang lumayo si Mia. Bumalik muli sa kanyang upuan at nawala sa kanyang anyo ang bahid ng pag-aalala. At naiwan pa din si Aya sa kanyang sulok.
Lumilipas ang oras na naroon lamang siya. Kasama ng musika ay isinasara niya ang kanyang mundo mula sa mga halakahakang hindi niya mahanapan ng sinseridad. Sinasara nya ang kanyang mundo mula sa nakakabibinging pag-uusap na nakikita nya sa mukha ng kanyang mga kamag-aral.
Sa wakas at natapos na ang araw na mukhang uulitin niyang muli bukas.
"Aya, ito yung lubid para sa project natin." Patakbong abot ni Allen at mabilis din lumayo.
Naiwang nakatitig si Aya sa lubid sa kanyang kamay. Parang may nakita siyang liwanag mula rito. Nakadama siya ng pag-asa na may kalayaang naghihintay sa kanya dahil dito.
"Sayang yung lubid. Pangproject to eh." Wika niya kasunod ng isang malalim na buntong hininga.
Nagsimula nang humakbang si Aya pauwi. Ihahanda nya muli ang sarili sa uuliting kaganapan kinabukasan.
No comments:
Post a Comment